De absolute waarheid?

gewoon nee

Sun, 30 Sep 2007 15:26:57 GMT

ik sta stil
als ik al niet achteruit loop
alles vliegt voorbij
gaat weg
alleen ik blijf achter

onontkomelijk
tegen beter weten in
maak ik een keuze
die ik niet maken kan
zonder te hoeven kiezen

waar is de ingang
waar koop ik het ticket
voor mijn favoriete voorstelling

waar is de tijd
die ik vergeten ben
en mij herinnert
aan hoe
het nu niet is

ik wil dat is wat was niet al is geweest

wat is de realiteit zonder waarheid?*

Mon, 13 Aug 2007 13:05:50 GMT

met grote vrezen
vrees ik de toekomst
met vertrouwen zie ik toe

ooh wat is de waarheid hard
te hard om te vertellen
goed om aan te horen en in te zien
dit is niet wat ik verdien

zo klein zo fijn
en kwetsbaar
puur
voor even
ben ik eerlijk
tegen mezelf

*ieders eigen wereld

gehad, willen, hebben

Sun, 24 Jun 2007 14:01:48 GMT

het willen hebben
wat je niet gehad hebt
en nooit zal krijgen

daar is het beter
is het doorzien
is het verloren
of is het verdiend
is het gedaan
is ie gevlogen
weg naar de maan

als je gelukkig wilt zijn,
betekent dat dan dat je
dat niet bent?

de grote boze wereld

Thu, 12 Apr 2007 13:54:56 GMT

Het liefst ben ik alleen
al ben ik gelukkiger
met andere mensen om me heen

onbegrip
angst
woede
en verdriet
ik trek me terug

waarom in godsnaam
doen mensen zo
lekker stampen op andersmans hart
zoveel mogelijk
mensen naar beneden halen
waarom kan niet iedereen
gewoon aardig zijn
gewoon aardig
gewoon. aardig.
een glimlach voor een ander
ben ik dan de enige met een tere ziel die dit niet begrijpt?!

a little bit of heaven with(out) a little bit of hell

Wed, 28 Mar 2007 14:02:18 GMT

And you know, I won't be satisfied untill there's nothing, nothing left that I haven't tried

kan iets eindigen zonder te zijn beeindigd?

de overtreffende trap

Tue, 27 Feb 2007 15:39:05 GMT

Als je naar buiten kijkt, weet je hoe ik me voel
het is vakantie
maar ik moet een giga verslag maken
en ik heb griep burb
wat voornamelijk terugslaat op de eerste regel

ik heb een hekel aan huilende kinderen
wie niet
vooral in de bus
en als ze dan huilen omdat ze niet in een blauwe
maar in een wit met rode bus zitten
ja dan vind ik kinderen lief

Sinds wanneer lusten kinderen geen chocolademelk meer?!

Werkt jou tweelingzusje bij de plus?

weet jij wat je wilt?
ik bedoel
dat je echt zeker
zo ontzettend zeker bent
over waar je mee bezig bent
of wat je wilt
in de toekomst
twijfelen aan dat
wat vanzelfsprekend lijkt
maar dat alles behalve is
hoe kan je daar nou zeker van zijn

je geluk halen
van waar je het pakken kan?
is het werkelijk zo dat de planten
bij de buren altijd harder groeien
zelfs zonder kunstmest
Geluk op het spel zetten
om gelukkiger te kunnen zijn
een ilusie?
hoe komt het dan
dat ik nu voor het eerst
kijk naar de planten van de buren?

Sun, 28 Jan 2007 15:26:22 GMT

wat ben ik toch ongelofelijk ingewikkeld

I'm gonna eat you!

Mon, 22 Jan 2007 14:24:05 GMT

Stel je voor dat je kon praten tegen je Iglo diepvriesmaaltijd.
Wat zou je zeggen?

begin niet aan het knippen/bijwerken van je eigen pony.
ga niet verder met bijwerken om het bijwerken bij te werken.
dit eindigt namelijk niet in een goed resultaat.

kracht van de vierkante cirkel

Fri, 19 Jan 2007 13:09:52 GMT

Een rit die normaal een uur duurt
nam gister 7 uur in beslag
gelukkig kwam ik wel thuis
en ik was op het nieuws
woehoe..

ps: ik word peetmoeder :o

helpme

Wed, 20 Dec 2006 16:37:39 GMT

Vanaf drie uur geleden heb ik een fobie, allergie, dislectie, schizofrenie, epilepsie en hyperventilatie van en door getallen

meat

Wed, 06 Dec 2006 16:21:39 GMT

En in eens kwam ik tot het besef

dat ik vlees 'moet' gaan eten als ik zwanger ben

chronisch(e verandering)

Mon, 04 Dec 2006 14:14:19 GMT

1 keer per jaar mag je je ov vergeten en krijg je de boete terug
op 20-11 vergat ik mijn ov en kreeg een boete van 52 euro 80
Een week daarvoor had ik net de 42 euro 10 teruggestort gekregen
van een tijdje terug ov vergeten

chaotisch als ik ben in mijn hoofd
kreeg ik van een groepsgenoot
de kwaliteit, ordelijk
jippieaajookajee

mijn kamer is opgeruimd
mijn leven is mooi
gelukkiger dan gelukkig

samen
wonen
zijn
voor
altijd
een
toekomst
met jou.

nieuwe mensen worden met de minuut aangenomen
ofwel iedereen is bang voor ontslag
vanuit mijn ooghoek zie ik steeds 2 mannen in zwart pak
die me in de gate houden. verdacht. ik hou ze in de gate
Dan hoor ik van een collega, dat ik word beoordeeld.
De conclusie is, ik heb pit en dat is wat ze willen.
mooi, ik mag dus nog even blijven?

treintoeval

Sun, 03 Dec 2006 13:29:45 GMT

Mijn slaperige, alweer om zes uur opgestaan, hoofd vindt het niet erg dat we stil blijven staan op centraal. Dik ingepakt laat ik me inzakken op de comfortabele ns seat, het kost me niet veel moeite mijn ogen dicht te houden en weg te dromen. Maar daar komt Benjamin en die heeft andere plannen, zijn ellebogen stoten me uit mijn dromerige toestand en ja, hij maakt hier dus geen vrienden. Geïrriteerd kijk ik naar links, lul kan je niet gewoon stil zitten, je ziet toch dat er hier iemand een slaapgebrek heeft, maar Benjamin haalt met veel elleboogstoten zijn laptop tevoorschijn. Laptops in de trein maken het interessant. Altijd stiekem gluren naar wat iemand aan het doen is. Inmiddels zit ik recht in mijn stoel en bij nog een stoot naar rechts blijkt dat Benjamin toch nog enig fatsoen heeft; “ooh ha, sorry . Wil je ook film kijken? Ik vind het namelijk heel irritant als mensen in de trein naast me een film kijken”. Nee Benjamin, weet je wat ik irritant vind? Van die mensen die ten eerste, naast je komen zitten in de trein. Ik bedoel die zijn per definitie afgeschreven, ga toch naast iemand anders zitten en laat mij met rust. Ten tweede; doe niet alsof er geen elleboogstoten zijn voorgevallen die mij in een staat van chagrijnigheid hebben gebracht en me uit mijn slaap houden. Ten derde; als ik dit bij elkaar optel, kom ik tot de conclusie dat ik me omdraai, ga slapen en niet meer met jou praat. Dus om op je vraag te antwoorden: “ja hoor.” How shit! Voor ik het weet krijg ik een oordopje in mijn hand gedrukt. Dit gaat wel heel snel Benjamin. De film begint en ik begrijp er niks van maar als hij ernaar vraagt zeg ik natuurlijk dat ik het wel snap. Ja leuke film. Na nog meer vertraging begint het tot overmaat van ramp gezellig te worden en na zo een vijftig minuten nemen we opgelucht abrupt afscheid, hij moet zijn trein halen en ik ren lopend weg.

Een week later, zit ik met alweer een slaperig hoofd in de trein, dit keer een sudoku te maken. Plotseling staat er een Benjamin met gel in zijn haar voor mijn neus. NEE. JAWEL! “Ben jij nou dat meisje met wie ik laats film..” Vriendelijk lach ik, zou ik nog kunnen ontkennen? Nee sorry, ik ken je niet. Noooooooit gezien. Misschien was het mijn zus. Loop maar door, dag dag. Benjamin staat perplex en heeft alleen nog maar oog voor deze emotie. “Wat toevallig, dit is echt toevallig! Ik wilde eigenlijk achterin gaan zitten maar dacht, ik loop nog even door..” Tja Benjamin, was je nou maar achterin gaan zitten. Altijd luisteren naar je eerste ingeving. Hij komt weer naast me zitten en na vijf minuten ‘wat toevallig’ pakt hij wat films uit zijn tas, of ik die film wil lenen, dan kan ik hem namelijk afzien. Als ik hem dan maar wel weer naar hem terug opstuur. Nee, Benjamin, je begrijpt het niet helemaal. We hadden elkaar één keer moeten ontmoeten, probeer er al helemaal geen drie keer van te maken! Pff idioot je begrijpt het echt niet he. Het gesprek valt het stil. Dit was namelijk niet de afspraak. Door zijn vrolijk- en aardigheid besluit ik hem te vergeven en praat ik terug. Als het gesprek stil valt ga ik verder met mijn sudoku. Aan het eind van de rit heb ik ongeveer acht getallen ingevuld, zoweinig is het toch niet stil geweest.. We moeten eruit maar hij moet nog verder dus ik geef hem de sudoku, voor als hij zich verveelt. En daar komt het hoor “oh, ik dacht dat je daar je telefoonnummer op had geschreven.” Daar gaat onze vriendschap, bam, in één klap weg. “Haha nope” ik imiteer een boer met kiespijn. Nu ben ik degene die begint te praten, om jou schade weg te werken lummel, en we doen natuurlijk of er niets is gezegd in de trant van telefoonnummers. Benjamin had de regels weer niet door. Dan denk je dat je ervan af bent en hij twijfelt twijfelt en ik duim en duim doe het niet doe het niet, maar hij twijfelt verkeerd en geeft mijn zijn kaartje. Voor als ik, en ja zo zei hij het, “op een helder moment aan hem denk” dan mag ik hem bellen. En als Benjamin vraagt of ik binnenkort met mijn vriend kinderen wil of wil gaan trouwen, en ik antwoord nee, wil dit niet zeggen dat meneer zijn telefoonnummer mag geven. Dit was niet de afspraak. Dit doet het hem, een volgende ontmoeting is onmogelijk. Te pijnlijk, zeer ongepast.

Enkele dagen later staar ik slaperig vanuit de voorste coupe naar de mensen die langs lopen en in mijn deel van de trein instappen. Hartstilstand. In shock. Trauma. Alarm. Kookwekker. Onmogelijk. Mijn grote vriend Benjamin loopt mijn coupe binnen. Ik duik weg, zonder overdrijven en ik hoop dat niemand mij dit heeft zien doen. Je woont niet in Amsterdam, studeert er niet, moet er alleen heen voor afspraken, hou er dan mee op steeds op dezelfde tijden als mij te reizen. Benjamin, dat is het enige dat ik van je vraag. Vanuit een kier tussen hoofd en rugleuning begluur ik wie er waar gaan zitten maar ik zie geen Benjamin. Na enkele minuten is er niemand langs me gelopen die bijna nooit naar a’dam gaat en leek op een zeker persoon die ik steeds tegen kom in de trein. De hele treinreis maak ik geen geluid en blijf ik doodstil zitten. Ik hoor hem telefoonneren maar durf niet boven de banken uit te kijken, bang voor een pijnlijk confronterend oogcontact. Yes! Ik heb het gered we zijn in Amersfoort, hij stapt hier altijd over. We staan bijna stil en ik spiek of Benjamin al bij de deur staat. Nee! Hij zit nog op zijn stoel met zijn laptop op zijn schoot. Ik heb drie mogelijkheden. 1. ik blijf in de trein zitten en wacht tot hij ook uitstapt, ook al komen we uit in Groningen. 2. Ik loop naar de andere uitgang van de trein wat best opvalt, aangezien ik het dichtst bij die andere uitgang zit en het is druk druk. 3. De confrontatie. De dappere ik kiest voor drie en nonchalant loop ik richting mijn grote vriend en de rij van mensen stopt precies waar mijn grote vriend zit. Ik sta recht naast hem, hij ziet me niet. Oh dit duurt te lang, snel snel doorlopen doorlopen, mensen voor me; DOORLOPEN! Maar nee, dat doen ze niet. Ik tik hem onontkoombaar aan op zijn schouder. Hij kijkt naast zich, nouja, half voor zich en daar staat een opa. Benjamin kijkt met een verwarde blik naar de opa. De opa die dit alles heeft aanschouwd moet lachen. “Hey!” zeg ik vrolijk en uiterst verbaasd. “huh hey!” Benjamin is van zijn apropos gebracht. “Jij alweer?!” zegt hij met een grote grijns. “haha” kiespijn “yep..” kiespijn. De mensen voor me lopen de trein uit. Vaarwel toeval.

revolutionary step

Fri, 24 Nov 2006 15:31:02 GMT

opa heeft na zijn hele leven cda stemmen, nu gekozen voor de SP

zoals ze zelf zegt,

is oma haar partij wel trouw gebleven

doe mij maar een tomtom

Fri, 03 Nov 2006 16:28:54 GMT

was ik even de weg kwijt

ik miste mijn eerste tentamen
vergat tot twee keer toe dat ik moest werken
was zomaar chagarijnig
constant aan het zeuren
onrustig
en heel gestresst
nee, ik zat niet lekker in mijn vel
ofwel een onmogelijke gewaarwording

werd ik even begrepen door iedereen in mijn omgeving
en daar sta ik nu pas verstelt van

ondertussen heb ik wel even een enorme dosis zelfdiscipline
al twee weken lang
mag ik even?
ja?! ok!
klein applausje voor mezelf

en natuurlijk een groot applaus voor die lieve mensen
die constant door mij werden afgekat
zelfs mn broertje in australie moest op msn zijn mond houden
sorry, maar
ik heb de weg weer gevonden

geluk in een hoog tempo

Wed, 25 Oct 2006 14:18:24 GMT

wat denk jij dat ik ben?

nienke's soks en mini

***

al 2 keer vergeten dat ik moest werken
nog nooit ontslagen (klop klop)
terwijl mn baas roept
'was leuk, volgende keer doen we bij jou!'
en de baas van de baas
'was gezellig!'
positief..?

***

dromen over treinen missen die ik moeten halen
en verdwaald in onbekende wegen
omringt door een deken zwarte mist
stress en drukte rennen over me heen
en ik vlieg er voorbij
achtervolgd door geluk

***

morgen jarig

tijd voor ontspanning

maar nu eerst leren voor tentamens
enzo

scottie

Fri, 29 Sep 2006 11:40:40 GMT

sweety

big kissie

and scottie knows

i like you i likeee ywou i looovvveee you....

kiss

>>> "Annika de Weerd" <a_de_weerd@hotmail.com> 29-9-2006 13:31 >>>

ik heb een liedje in mn hoofd
en weet je hoe ie gaat?
'don't tell scottie
cause
scottie doesn't know
scottie doesn't know
scottie doesn't know'
pff ben beetje lusteloos.
ik hou van je. echt veel.
hoop dat ik je niet ophou.
hm ik stop maar.
heb zin je weer te zien.
hou van je.
kus
en nog een kus

:)

Fri, 29 Sep 2006 11:36:11 GMT

"wil je een lot kopen?"
"nee kutkind. rot op!"

onderweg naar waar je heen wilt

Thu, 21 Sep 2006 15:25:13 GMT

mn handen hebben rimpels
ze worden oud

dat waar je bang voor bent
gebeurt
maar wat zou ik dan
ongelukkig zijn

Ga je met me mee?
naar morgen?

autobiography

Mon, 11 Sep 2006 14:11:00 GMT

'Write a short real-life as well as a a fictitious autobiography.'
so I did and here it is:

Real-life autobiography

On the 26th of October in 1985 a woman woke up in the middle of the night. She had a pain in her stomach and she felt something was going to happen. Her husband woke up as well and wanted to call a nurse, but the woman was going to give birth and there was no time to make a phone call. 20 fast minutes later, there was a new person on earth, her name was Annika. My childhood was how a childhood is supposed to be, I played hide and seek with my friends in the neighbourhood, we drowned snails, threw with smurfmucus and I tried to set the garage on fire with a friend. We had a lot of fun but when I was about 7 years old my parents decided to move. This was ok, after half a year. I made new friends and school was cool. I went to the same secondary school as my brother and finished my vwo. I went straight on to university and studied media and culture for a year, which was more than enough. After that year, I didn’t know what to do next, so I decided to take a full time job for a while and I made some travel plans. After a couple of months at the office I knew that I was never going to do that again and I took an airplane which brought me to LA. Me and my study friend from Holland stayed at her boyfriend’s house, who lives in LA. After two weeks she decided to break up with her boyfriend and the relationship of two years ended. So it was better for us to leave. We took a buss to Mexico, Guadalajara. We sat in the buss for 40 hours, which is longer than it sounds. In Guadalajara we did a seven-week Spanish course and after 2 and half month, we wanted to travel but there was some kind of a problem. The study friend and I came to the conclusion that we couldn’t get along very well as travel mates, so we decided to travel by ourselves. My father was not happy. In April I returned to Holland and the next day I was homesick for Mexico. Thought it was great to see my friends and family again. After studying, working, travelling and thinking I knew what to do next; Media and entertainment management!

Fictitious autobiography

I can still remember my first thought. Where am I? There was something like a shell around me. I tried to make a sound and I heard an echo. It was strange. I was tired and fell asleep but not for long. There was a quiet noise outside and it made me curious so I started trying to get out of the thing I was in. I started pushing against the walls and I could see some light coming out of a hole I made. The noise was getting louder too. The whole was getting bigger and bigger which gave me the courage to move on. Then suddenly the walls around me broke and I was in shock. Three little chickens and a big one were sitting next to me making the noise I heard when I was sitting inside and I realised it sounded the same as the sound I was making. It couldn’t be true, I was a chicken! After a week we had to move to a factory which was cool though my mother wasn’t there anymore, that made me a little sad. And after some days my brothers and sisters were taken away too. We where just sitting and talking when something started touching us and took my family away. The good thing was that we did have a lot of food though our room was smaller. I stayed here for a long time and had a lot of nice neighbours but we were all getting kind of fat and everyday there were some neighbours taken away from their rooms and other thin chickens replaced them. Actually, I didn’t really like it there. Until one day there was a fire in our house and I don’t know how, but all the chickens were able to get out of there rooms, so did I. Me and my male neighbour walked away together and found a new house, with other chickens. And yesterday, some eggs came out of me. It’s better here because we can walk around and eat whenever we want without getting as fat as we where. Yeah, I like it here though I sometimes wonder were my mother, brothers and sisters are, I miss them.

*5 jaar geleden*

aardbeienhartjestaart

Tue, 08 Aug 2006 16:08:22 GMT

en vandaag hebben we aardbeienhartjestaart gebakken

kijk me aan, hou me vast

Mon, 07 Aug 2006 14:50:00 GMT

nu wil ik bij je zijn
nu wil ik met je zijn
nu wil ik houden van jou
voor altijd

ik wil geen ruzie nooit
kunnen we het eens zijn
over alles
voor altijd.
zei het kind in mij

elkaar begrijpen
zonder woorden
kijk me aan
hou me vast

diep diep
diepzeeduiken

zucht

Sun, 16 Jul 2006 21:28:36 GMT

ik wil het niet zeggen
over mn lijk
5 maanden zonder
al mn familie
en vrienden
3 dagen zonder jou
enn ik wil het niet
nee, maarr
ik mis je
toch
pff

wie ben je eigenlijk
ooh laat maar
ik weet het wel
weer

mag ik?
vandaag ben ik gelukkig
gelukkig met jou
ja

ga toch, ga toch weg

Sun, 16 Jul 2006 21:20:15 GMT

nada fue un error?
waarom blijft die toen
dan steeds in het nu zijn?
onuitgenodigd rondzweven
ik wil het niet
echt niet.
je nooit meer gezien
maar hoe kom ik van je af
doei
zeg ik koelbloediger dan ooit
bang

ooit las ik dat er lijntjes bestaan
tussen jezelf en mensen uit je 'verleden'
connecties die je vergeet
maar het lijntje dat blijft bestaan
iets, dat je constant verbindt
aan hem of haar
vergeving schijnt de oplossing te zijn
en is gebleken
alweer vergeven
maar vergeef ik mezelf?
ik wilde blind zijn
dat nooit weer
zoveel kapot gemaakt
jij of ik?

ik vind je niet meer aardig
nooit gevonden eigenlijk
ofzo

onzekerheid
ik schop je nog een keer
naar de andere kant van de wereld
poeh

zoo bang
zoooo bang
dat het uitkomt.
dat waar je bang voor bent
gebeurt
dat was het toch?

ik wil
ik wil
ik wil
weer onbezorgd zijn

gedoe!

simplicity

Thu, 22 Jun 2006 10:34:14 GMT

stop daar eens mee
je mist het allemaal
leef s in het nu

schoen
staat
alleen
op de achtergrond een lege broek
languit op de grond
een broek nog nooit zo zien liggen

Na struikelen, stotteren en haperen
kom ik er niet uit
'maar.. en maar
oooh en ik wil niet
maar wel en jij maar dan
ik terwijl en ohw!'
'je wilt me gewoon niet kwijt?'
'uh.. ja..'
'dat gebeurt ook niet
ik vind je leuk
jij mij ook?'
'ja'
'nou daarom'

that's all it takes