| gewoon nee |
[Sep. 30th, 2007|05:03 pm] |
| [ | music |
| | Kate Nash - The nicest thing | ] |
ik sta stil
als ik al niet achteruit loop
alles vliegt voorbij
gaat weg
alleen ik blijf achter
onontkomelijk
tegen beter weten in
maak ik een keuze
die ik niet maken kan
zonder te hoeven kiezen
waar is de ingang
waar koop ik het ticket
voor mijn favoriete voorstelling
waar is de tijd
die ik vergeten ben
en mij herinnert
aan hoe
het nu niet is
ik wil dat is wat was niet al is geweest |
|
|
| wat is de realiteit zonder waarheid?* |
[Aug. 13th, 2007|02:44 pm] |
| [ | music |
| | Damien Rice - 9 Crimes | ] |
met grote vrezen
vrees ik de toekomst
met vertrouwen zie ik toe
ooh wat is de waarheid hard
te hard om te vertellen
goed om aan te horen en in te zien
dit is niet wat ik verdien
zo klein zo fijn
en kwetsbaar
puur
voor even
ben ik eerlijk
tegen mezelf
*ieders eigen wereld |
|
|
| gehad, willen, hebben |
[Jun. 24th, 2007|03:49 pm] |
| [ | mood |
| |  wrang | ] |
| [ | music |
| | Gabriel Rios - Bones bugalu | ] |
het willen hebben
wat je niet gehad hebt
en nooit zal krijgen
daar is het beter
is het doorzien
is het verloren
of is het verdiend
is het gedaan
is ie gevlogen
weg naar de maan
als je gelukkig wilt zijn,
betekent dat dan dat je
dat niet bent? |
|
|
| de grote boze wereld |
[Apr. 12th, 2007|03:28 pm] |
| [ | mood |
| |  confused | ] |
| [ | music |
| | Willy Mason - Oxygen | ] |
Het liefst ben ik alleen
al ben ik gelukkiger
met andere mensen om me heen
onbegrip
angst
woede
en verdriet
ik trek me terug
waarom in godsnaam
doen mensen zo
lekker stampen op andersmans hart
zoveel mogelijk
mensen naar beneden halen
waarom kan niet iedereen
gewoon aardig zijn
gewoon aardig
gewoon. aardig.
een glimlach voor een ander
ben ik dan de enige met een tere ziel die dit niet begrijpt?! |
|
|
| de overtreffende trap |
[Feb. 27th, 2007|04:20 pm] |
| [ | mood |
| |  cold | ] |
| [ | music |
| | bebe - como los olivos | ] |
Als je naar buiten kijkt, weet je hoe ik me voel
het is vakantie
maar ik moet een giga verslag maken
en ik heb griep burb
wat voornamelijk terugslaat op de eerste regel
ik heb een hekel aan huilende kinderen
wie niet
vooral in de bus
en als ze dan huilen omdat ze niet in een blauwe
maar in een wit met rode bus zitten
ja dan vind ik kinderen lief
Sinds wanneer lusten kinderen geen chocolademelk meer?!
Werkt jou tweelingzusje bij de plus?
weet jij wat je wilt?
ik bedoel
dat je echt zeker
zo ontzettend zeker bent
over waar je mee bezig bent
of wat je wilt
in de toekomst
twijfelen aan dat
wat vanzelfsprekend lijkt
maar dat alles behalve is
hoe kan je daar nou zeker van zijn
je geluk halen
van waar je het pakken kan?
is het werkelijk zo dat de planten
bij de buren altijd harder groeien
zelfs zonder kunstmest
Geluk op het spel zetten
om gelukkiger te kunnen zijn
een ilusie?
hoe komt het dan
dat ik nu voor het eerst
kijk naar de planten van de buren? |
|
|
| (no subject) |
[Jan. 28th, 2007|04:25 pm] |
|
wat ben ik toch ongelofelijk ingewikkeld |
|
|
| I'm gonna eat you! |
[Jan. 22nd, 2007|03:19 pm] |
| [ | mood |
| |  dorky | ] |
Stel je voor dat je kon praten tegen je Iglo diepvriesmaaltijd.
Wat zou je zeggen?
begin niet aan het knippen/bijwerken van je eigen pony.
ga niet verder met bijwerken om het bijwerken bij te werken.
dit eindigt namelijk niet in een goed resultaat. |
|
|
| kracht van de vierkante cirkel |
[Jan. 19th, 2007|02:06 pm] |
Een rit die normaal een uur duurt
nam gister 7 uur in beslag
gelukkig kwam ik wel thuis
en ik was op het nieuws
woehoe..
ps: ik word peetmoeder :o |
|
|
| helpme |
[Dec. 20th, 2006|03:37 pm] |
| [ | mood |
| |  annoyed | ] |
Vanaf drie uur geleden heb ik een fobie, allergie, dislectie, schizofrenie, epilepsie en hyperventilatie van en door getallen |
|
|
| meat |
[Dec. 6th, 2006|03:21 pm] |
| [ | mood |
| |  surprised | ] |
| [ | music |
| | stevie ann - overdone | ] |
En in eens kwam ik tot het besef
dat ik vlees 'moet' gaan eten als ik zwanger ben |
|
|
| chronisch(e verandering) |
[Dec. 4th, 2006|01:14 pm] |
| [ | mood |
| |  peaceful | ] |
| [ | music |
| | bebe - siempre me quedara | ] |
1 keer per jaar mag je je ov vergeten en krijg je de boete terug
op 20-11 vergat ik mijn ov en kreeg een boete van 52 euro 80
Een week daarvoor had ik net de 42 euro 10 teruggestort gekregen
van een tijdje terug ov vergeten
chaotisch als ik ben in mijn hoofd
kreeg ik van een groepsgenoot
de kwaliteit, ordelijk
jippieaajookajee
mijn kamer is opgeruimd
mijn leven is mooi
gelukkiger dan gelukkig
samen
wonen
zijn
voor
altijd
een
toekomst
met jou.
nieuwe mensen worden met de minuut aangenomen
ofwel iedereen is bang voor ontslag
vanuit mijn ooghoek zie ik steeds 2 mannen in zwart pak
die me in de gate houden. verdacht. ik hou ze in de gate
Dan hoor ik van een collega, dat ik word beoordeeld.
De conclusie is, ik heb pit en dat is wat ze willen.
mooi, ik mag dus nog even blijven? |
|
|
| treintoeval |
[Dec. 3rd, 2006|12:29 pm] |
| [ | mood |
| |  sleepy | ] |
| [ | music |
| | Bebe - malo | ] |
Mijn slaperige, alweer om zes uur opgestaan, hoofd vindt het niet erg dat we stil blijven staan op centraal. Dik ingepakt laat ik me inzakken op de comfortabele ns seat, het kost me niet veel moeite mijn ogen dicht te houden en weg te dromen. Maar daar komt Benjamin en die heeft andere plannen, zijn ellebogen stoten me uit mijn dromerige toestand en ja, hij maakt hier dus geen vrienden. Geïrriteerd kijk ik naar links, lul kan je niet gewoon stil zitten, je ziet toch dat er hier iemand een slaapgebrek heeft, maar Benjamin haalt met veel elleboogstoten zijn laptop tevoorschijn. Laptops in de trein maken het interessant. Altijd stiekem gluren naar wat iemand aan het doen is. Inmiddels zit ik recht in mijn stoel en bij nog een stoot naar rechts blijkt dat Benjamin toch nog enig fatsoen heeft; “ooh ha, sorry . Wil je ook film kijken? Ik vind het namelijk heel irritant als mensen in de trein naast me een film kijken”. Nee Benjamin, weet je wat ik irritant vind? Van die mensen die ten eerste, naast je komen zitten in de trein. Ik bedoel die zijn per definitie afgeschreven, ga toch naast iemand anders zitten en laat mij met rust. Ten tweede; doe niet alsof er geen elleboogstoten zijn voorgevallen die mij in een staat van chagrijnigheid hebben gebracht en me uit mijn slaap houden. Ten derde; als ik dit bij elkaar optel, kom ik tot de conclusie dat ik me omdraai, ga slapen en niet meer met jou praat. Dus om op je vraag te antwoorden: “ja hoor.” How shit! Voor ik het weet krijg ik een oordopje in mijn hand gedrukt. Dit gaat wel heel snel Benjamin. De film begint en ik begrijp er niks van maar als hij ernaar vraagt zeg ik natuurlijk dat ik het wel snap. Ja leuke film. Na nog meer vertraging begint het tot overmaat van ramp gezellig te worden en na zo een vijftig minuten nemen we opgelucht abrupt afscheid, hij moet zijn trein halen en ik ren lopend weg.
Een week later, zit ik met alweer een slaperig hoofd in de trein, dit keer een sudoku te maken. Plotseling staat er een Benjamin met gel in zijn haar voor mijn neus. NEE. JAWEL! “Ben jij nou dat meisje met wie ik laats film..” Vriendelijk lach ik, zou ik nog kunnen ontkennen? Nee sorry, ik ken je niet. Noooooooit gezien. Misschien was het mijn zus. Loop maar door, dag dag. Benjamin staat perplex en heeft alleen nog maar oog voor deze emotie. “Wat toevallig, dit is echt toevallig! Ik wilde eigenlijk achterin gaan zitten maar dacht, ik loop nog even door..” Tja Benjamin, was je nou maar achterin gaan zitten. Altijd luisteren naar je eerste ingeving. Hij komt weer naast me zitten en na vijf minuten ‘wat toevallig’ pakt hij wat films uit zijn tas, of ik die film wil lenen, dan kan ik hem namelijk afzien. Als ik hem dan maar wel weer naar hem terug opstuur. Nee, Benjamin, je begrijpt het niet helemaal. We hadden elkaar één keer moeten ontmoeten, probeer er al helemaal geen drie keer van te maken! Pff idioot je begrijpt het echt niet he. Het gesprek valt het stil. Dit was namelijk niet de afspraak. Door zijn vrolijk- en aardigheid besluit ik hem te vergeven en praat ik terug. Als het gesprek stil valt ga ik verder met mijn sudoku. Aan het eind van de rit heb ik ongeveer acht getallen ingevuld, zoweinig is het toch niet stil geweest.. We moeten eruit maar hij moet nog verder dus ik geef hem de sudoku, voor als hij zich verveelt. En daar komt het hoor “oh, ik dacht dat je daar je telefoonnummer op had geschreven.” Daar gaat onze vriendschap, bam, in één klap weg. “Haha nope” ik imiteer een boer met kiespijn. Nu ben ik degene die begint te praten, om jou schade weg te werken lummel, en we doen natuurlijk of er niets is gezegd in de trant van telefoonnummers. Benjamin had de regels weer niet door. Dan denk je dat je ervan af bent en hij twijfelt twijfelt en ik duim en duim doe het niet doe het niet, maar hij twijfelt verkeerd en geeft mijn zijn kaartje. Voor als ik, en ja zo zei hij het, “op een helder moment aan hem denk” dan mag ik hem bellen. En als Benjamin vraagt of ik binnenkort met mijn vriend kinderen wil of wil gaan trouwen, en ik antwoord nee, wil dit niet zeggen dat meneer zijn telefoonnummer mag geven. Dit was niet de afspraak. Dit doet het hem, een volgende ontmoeting is onmogelijk. Te pijnlijk, zeer ongepast.
Enkele dagen later staar ik slaperig vanuit de voorste coupe naar de mensen die langs lopen en in mijn deel van de trein instappen. Hartstilstand. In shock. Trauma. Alarm. Kookwekker. Onmogelijk. Mijn grote vriend Benjamin loopt mijn coupe binnen. Ik duik weg, zonder overdrijven en ik hoop dat niemand mij dit heeft zien doen. Je woont niet in Amsterdam, studeert er niet, moet er alleen heen voor afspraken, hou er dan mee op steeds op dezelfde tijden als mij te reizen. Benjamin, dat is het enige dat ik van je vraag. Vanuit een kier tussen hoofd en rugleuning begluur ik wie er waar gaan zitten maar ik zie geen Benjamin. Na enkele minuten is er niemand langs me gelopen die bijna nooit naar a’dam gaat en leek op een zeker persoon die ik steeds tegen kom in de trein. De hele treinreis maak ik geen geluid en blijf ik doodstil zitten. Ik hoor hem telefoonneren maar durf niet boven de banken uit te kijken, bang voor een pijnlijk confronterend oogcontact. Yes! Ik heb het gered we zijn in Amersfoort, hij stapt hier altijd over. We staan bijna stil en ik spiek of Benjamin al bij de deur staat. Nee! Hij zit nog op zijn stoel met zijn laptop op zijn schoot. Ik heb drie mogelijkheden. 1. ik blijf in de trein zitten en wacht tot hij ook uitstapt, ook al komen we uit in Groningen. 2. Ik loop naar de andere uitgang van de trein wat best opvalt, aangezien ik het dichtst bij die andere uitgang zit en het is druk druk. 3. De confrontatie. De dappere ik kiest voor drie en nonchalant loop ik richting mijn grote vriend en de rij van mensen stopt precies waar mijn grote vriend zit. Ik sta recht naast hem, hij ziet me niet. Oh dit duurt te lang, snel snel doorlopen doorlopen, mensen voor me; DOORLOPEN! Maar nee, dat doen ze niet. Ik tik hem onontkoombaar aan op zijn schouder. Hij kijkt naast zich, nouja, half voor zich en daar staat een opa. Benjamin kijkt met een verwarde blik naar de opa. De opa die dit alles heeft aanschouwd moet lachen. “Hey!” zeg ik vrolijk en uiterst verbaasd. “huh hey!” Benjamin is van zijn apropos gebracht. “Jij alweer?!” zegt hij met een grote grijns. “haha” kiespijn “yep..” kiespijn. De mensen voor me lopen de trein uit. Vaarwel toeval. |
|
|
| revolutionary step |
[Nov. 24th, 2006|02:31 pm] |
| [ | mood |
| |  happy | ] |
| [ | music |
| | looptroop - revolutionary step | ] |
opa heeft na zijn hele leven cda stemmen, nu gekozen voor de SP
zoals ze zelf zegt,
is oma haar partij wel trouw gebleven |
|
|
| doe mij maar een tomtom |
[Nov. 3rd, 2006|03:28 pm] |
| [ | mood |
| | optimistic | ] |
| [ | music |
| | willy mason - live it up | ] |
was ik even de weg kwijt
ik miste mijn eerste tentamen
vergat tot twee keer toe dat ik moest werken
was zomaar chagarijnig
constant aan het zeuren
onrustig
en heel gestresst
nee, ik zat niet lekker in mijn vel
ofwel een onmogelijke gewaarwording
werd ik even begrepen door iedereen in mijn omgeving
en daar sta ik nu pas verstelt van
ondertussen heb ik wel even een enorme dosis zelfdiscipline
al twee weken lang
mag ik even?
ja?! ok!
klein applausje voor mezelf
en natuurlijk een groot applaus voor die lieve mensen
die constant door mij werden afgekat
zelfs mn broertje in australie moest op msn zijn mond houden
sorry, maar
ik heb de weg weer gevonden |
|
|
| navigation |
| [ |
viewing |
| |
most recent entries |
] |
| [ |
go |
| |
earlier |
] |
| |
|
|
![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif){kind=small}
annikaja's journal